Gerçek anlamda hatırladığım ilk Dünya Kupası Amerikadaki 94 Dünya Kupasıdır. Brezilya milli takımına olan aşkım da belki o zamandan kalmadır diicem ama ondan öncede sevdiğimi hatırlıyorum. Yaşım gereği 86 ve 90 Dünya Kupalarını da gördüm ama 86 ile alaklı hiçbirşey hatırlamıyorum doğal olarka :) 90 Dünya Kupasını ise hayal meyal hatırlıyorum, ama 94 Dünya Kupasında nerede ise herşeyi birebir hatırlıyorum. O zamandan bu zamana kadar da her zaman Dünya Kupası maçlarını takip ederim ki beni tanıyanlar bilir Şampiyonlar Ligini Dünya Kupasına göre daha güzel bulmama rağmen Şampiyonlar Liginde maçları bu kadar dikkatli seyretmem.

Bu seneki Dünya Kupasını neden sevemediğimin en büyük sebebi ise Brezilyadır yine. Dunga’ya ve kurduğu kadroya fena halde uyuz olmuş durumdayım. O kadroda Ronaldinho olmalıydı! Onun dışında gördüğüm ve izlediğim kadarı ile Brezilya, Brezilya gibi değil de daha çok bir Avrupa takımı gibi oynuyor ve bu beni çok üzüyor. (ona rağman yine şampiyonluğun en büyük adayıdır) Brezilya bu haldeyken tutunabileceğim tek dal sanırım Maradonalı ve Messili Arjantin. (portekizi ve ronaldoyu hiç sevmiyorum ondan elenmelerine çok sevindim) Umarım Almanya karşısında elenmezler de Arjantini Finalde izleyebiliriz.. (Arjantin – Brezilya finali hayatım boyunca istediğim tek finaldir). Brezilya ve kadrosu dışında en büyük olumsuz etki ise tabii ki o Vuvuzella denen lanet şey. Fifa kıtanın yerel çalgısıdır vs diyip yasak koymuyor tamam da o aletin normalde zaten stada sokulmaması gerekiyor, sahaya atılabileceği düşünülerek. Şuna bir ayar çekemediler sinir oldum. Trt ve Afrikadaki asıl yayıncı kuruluşa da uyuz olmuş vaziyetteyim bu konuda (asıl dağıtıcı kim bilmiyorum yayını) kardeşim çok zor değil arayın Lig TV yi sorun Beşiktaş maçlarında siz tribünün sesini nasıl kısıyorsunuz da yayına veriyorsunuz maçı diye söylesinler… Boşu boşuna televizyonun ayarları ile uğraşmak zorunda kalıyoruz.. Gerçi vuvuzella belasından kurtulsak bu sefer de TRT nin futboldan bihaber spikeri ve yorumcusu ile başbaşa kalıyoruz ki bence vuvuzella belasından daha beter bir durumda TRT. Bakın buradan sesleniyorum; sayın yetkililer LÜTFEN bir sonraki Dünya Kupasını NTVSPOR ekibine verin onlar yayınlasın. Olmaz derseniz Lig TV ye bile razıyım ya yeter ki TRT ye vermeyin.. Bu arada söylemeden geçemeyeceğim bir konu var Dünya Kupasının ilk maçını olmasa da (öğlen olduğu için) ikinci maçını sosyal medyadan sevdiğim insanlarla birlikte Philips’in sponsorluğunda BİE ‘de izleme şansı elde ettim ve çok güzeldi. Onlara da buradan teşekkür etmek istiyorum. Umarım final maçını da hep beraber izleriz. Ve final ile alakalı olarak beklediğim konsept finale kalan 2 takımın taraftarlarını yine verilecek formalar ile ayırıp hafiften tribun ambiyansı yaratarak maçları izletmeleridir.

Neyse; TRT ve Vuvuzella belasının yanında bence oynanan futbol da çok kalitesiz. Yunanistan Avrupa Kupasını nasıl kazandı diye sanırım bütün teknik direktörler izledi izledi herkes aynı taktikle oynuyor.. Full defans! Hay sıçayim defansınıza be.. Keşke Güney Kore elenmeseydi ya adamlar en azından full defans yapmıyorlardı deli gibi oynuyorlardı da bol gol izliyorduk. Umarım bundan sonraki maçlarda kalite artar özellikle birkaç saat sonra başlayacak Hollanda Brezilya maçından çok umutluyum ben.. Arjantin Almanya maçından da çok umutluyum. Umarım benim günümü onlar da rezil etmez. Uruguay Gana maçı ile alakalı çok fazla fikrim yok ne olur ne biter diye ama Uruguay heralde sıkıcı bir maçta 1-0 yener gibi geliyor. Paraguay İspanya maçı ise bence tamamen defans ağırlıklı rezil bir maç olacak.. Villa senden çok şey bekliyorum adamım! :) Yani artık bir zahmet bu dakikadan sonra da maçlar güzelleşsin yok dünya tarihinin gelmiş geçmiş en boktan Dünya Kupası olacak.

Bu arada o kadar yazdım da asıl en büyük rezillik olan hakemlerden bahsetmeden geçemeyeceğim. Dünya Kupası daha başlamadan Fransa’nın elle attığı gol ile hakem skandalı yaşanmıştı ama başladıktan sonra daha da beter oldu işler. Hangi birini saymak gerekir bilmiyorum ama Fabiano’nun elle oynamayarak gol atması (hem de 2 kere!) Kaka’nın haksız yere atılması, Tevezin Meksika ağlarına attığı golün bariz ofsayt olması ve en büyüğü de tabii ki İngilterenin maç 2-1ken attığı golün verilmemesi.. Bakalım daha neler olacak. İşin garip kısmı bu tür hatalar yüzünden maçları yönetecek hakem sayısı da azaldı.. Finali kim yönetecek çok merak ediyorum. Keşke Arjantin – Meksika maçında Rosetti verdiği gol kararına yapılan itirazlar sırasında, diğer yan hakem ve 4.hakemin de skorborddan gerçeği görmesi ile kulağına gelen gol ofsayt sesine uysaydı da golü iptal etseydi… İşte o zaman herşey değişir bir devir de biterdi bundan sonra maçlarda bu tarz kararlar için bir tane de basketbolda olduğu gibi masa hakemleri olurdu onlara danışılırdı.. Futbolda hatalar olur denmekte tamam ama bu tarz bariz hatalar en azından önlenirdi. Milimetrik hatalar için falan değilse de bu tarz büyük olaylarda çok güzel olurdu. Onun dışında UEFA Avrupa Kupalarında uyguladığı sistemi neden Dünya Kupasında uygulamadılar ve kale arkalarına birer hakem daha koymadılar ona da anlam veremiyorum.

Neyse bu kadar olumsuz şeyden sonra da bir iki ufak güzel şeyden bahsetmek istiyorum. Öncelikle ölesiye nefret ettiğim Fransanın gruptan 0 çekmesi! Hem politik olarak (Ermeni Diaspora olayları vs.) hem de futbol olarak da hiç sevmediğim (Brezilyaya ters gelmesi, Zidane’ı sevmemem vs) Fransanın 0 çekip rezil olarak defolup gitmesine çok sevindim onun dışında deli gibi hayran olduğum Shakira’nın Dünya Kupası şarkısını ve klibini çok beğendim.  Şu aan kadar Dünya Kupası ile alakalı olarak olumlu söyleyebileceğim sadece bu 2si var. Messi hala kendisinden bekleneni gösteremiyor. Ondan da artık patlama bekliyorum yoksa bu gidişle Villa’ya kaptırıcak Dünya Kupasının en iyi oyuncusu olma şansını.

Alın size o muhteşem şarkı ve klip;

bu arada benden daha teknik bir yazı bekleyenlerden de özür dilerim. Maçları o kadar detaylı seyretmediğim için çok fazla teknik bir yazı yazamadım. Belki bundan sonraki maçlar için yazarım finalden sonra. ;)

Paylaş/Kaydet

Paylaş/Kaydet

Paylaş/Kaydet

Bu kitap PuCCa’nın deyimi ile onun en büyük hayallerinden biri (evlenmek dışında :P) ve hayaline kavuşuyor.. hatta kendi blogunda da bu kitabın hikayesini çok güzel bir şekilde anlatmış (tabii ki kendi üslubu ile). Ben normalde PuCCa’yı ve blogunu tanımazdım friendfeed’e üye olmadan önce. Üye olduktan sonra da arada sırada okudum, ama ben PuCCa ‘nın blogda yazdıklarından çok friendfeed de yazdıkları ile onu sevdim ve takip etmeye başladım, çünkü oradaki konuşma tarzı ve verdiği cevaplar benim daha çok ilgimi çekti. Belki de ff üzerinde tanışmayı en çok istediğim 3-5 kişiden biriydi kendisi ve geçenlerde tesadüfen tanıştık, tanıştıktan sonra da ilk fark ettiğim şey yazılarındaki kadar içten ve gerçek anlamda akıllı bir kız PuCCa (bu konuda hayal kırıklığına uğramadığım için de mutluyum). Her neyse kitabın çıkacağını ilk duyduğumda belki PuCCa kadar değil ama ben de çok sevindim ve heyecanlandım. Bir kere çok fazla kişinin sırf anonim (gerçi anonim diyoruz da kızın adı ve tipi dışında nerdeyse her şeyini blog sayesinde biliyoruz. kendi adı soyadı ile ortada olan kişiler hakkında bildiğimizin kat ve kat fazlasını biliyoruz) olduğu için saldırdığı birinin kitabının çıkması çok hoşuma gitti, öte yandan çok iyi bir blog yazarı ve sosyal medya kullanıcısı olması da ayrı güzel tarafları bu olayın.. Umarım bu kitap istenilenden de çok fazla ilgi görür de PuCCa ikinci bir kitap yazmak zorunda kalır! :) ve umarım ilerde birgün bir gazetede vs görebiliriz köşe yazarı olarak. (bence ayşe armanın yerine geçer :P)

Sabah olsun da gidip aliyim kitabımı!

PuCCa senin de çifte doğum günün kutlu olsun! :) nice mutluı senelere..

Paylaş/Kaydet

Basın bülteninden biraz alıntı yapıcam..

Türk Eğitim Derneği’nin, iyi eğitim görmüş nesiller yetiştirme hedefini sürdürmek ve başarılı ancak maddi imkânları yetersiz öğrencilere üniversite eğitimlerinin sonuna kadar burs sağlamak amacıyla başlattığı “10.000 Genç Meşale Daha Aydınlık Türkiye” kampanyasına bir destek de İstanbul Halk Tiyatrosu’ndan geldi. “Alevli Günler” adlı komedi oyununu, elde edilen geliri Türk Eğitim Derneği’ne aktarmak üzere 30 Mayıs 2010 günü İş Sanat’ta sahneleyen İstanbul Halk Tiyatrosu, yeni meşaleler yakılmasına katkıda bulundu.

Türk toplumunun değerlerine ve Atatürk ilkelerine sahip çıkan bireyler yetiştirmeyi amaçlayan Türk Eğitim Derneği, Türkiye’nin en köklü ve öncü sivil toplum kuruluşu kimliğiyle 2003 yılında, başarılı ancak ekonomik yetersizlikler yaşayan öğrencilerin nitelikli eğitim görmesi için başlattığı burs çalışmalarına 2009 yılında yeni bir hedef belirleyerek “10.000 Genç Meşale Daha Aydınlık Türkiye” kampanyası ile seferberlik başlatmıştı.

Bu seferberliğe destek veren İstanbul Halk Tiyatrosu’nun Irmak Bahçeci’nin yazdığı, Yıldıray Şahinler’in yönettiği ve Cem Davran, Erkan Can, Levent Üzümcü, Bahtiyar Engin ve Tuğçe Kıltaç’ın sahnelediği “Alevli Günler” oyunu, 30 Mayıs 2010 Pazar günü İş Sanat Maslak’ta perdelerini Türk Eğitim Derneğiiçin açtı. Sanat ve spor camiasının önde gelen isimlerinin de izleyiciler arasında yer aldığı oyunun tüm biletleri satıldı. Oyundan elde edilen tüm gelir ise, yeni meşaleler yakılması için Türk Eğitim Derneği’ne aktarıldı.

Paylaş/Kaydet

Perşembe günü ilk olarak tünelde Erdal ile buluştuk Hp nin bir organizasyonu için orada bulunmamız gerekiyordu o gün tüneldeki lokal adlı mekanı keşfettim onların sayesinde.. Çok güzel sessiz sakin bir yer, özellikle üst katı laptop ile oturup çalışmaya müsait bir yer. Çok hoşuma gitti, bundan sonra sık sık o tarafa gidebilirim.. Oradaki işimiz bittiğinde “Absolut Modern Perşembeler” e davetli olduğum için Erdalı da aldım yanıma ve İstanbul Modern’e gittim Absolut’un partisi için. Parti ile alakalı söylenebilicek çok fazla birşey yok bence gayet güzeldi 1-2 ufak sorun dışında da birşey yoktu (votkanın yanında çerez verilmemesi en büyük olumsuz yanı idi.. bir de erken bitmesi kötü oldu ama ona da hak verdim çünkü alkolden dolayı yamulan tip sayısı gittikçe artıyordu) gayet güzel olan bu partiden sonra çıkışta Beşiktaşa geçtik ve biraz tıkındık (biraz derken bize göre biraz normal bir insana göre 2öğünlük yedik:p) sonrası zaten eve gidip yatıp uyuma modu olsa da ben uyurken Dark Knight ı izledim :)

Cuma günü aslında planımız sabah erken kalkıp benim okula gitmem Erdal ve Berhan’ın likemind a gitmesiydi ama hiçbirimiz uyanamadık erken (Berhan bir de işe geç gitti sanırım saati kurmayı unutmuş) hal böyle olunca biz de ajans a gittik. Ve her zamanki gibi ajansa gittiğim anda yüzüm gülmeye başladı.. Neden bilmiyorum kendimi Ayça, Onur ve Cemile’nin yanındayken fazlası ie mutlu hissediyorum resmen bana enerji veriyorlar.. (arada Cemile bana ruh halim ile alakalı sövse de:P) akşama kadar onlarla takıldıktan sonra Rock’n Dark a gittik ora ile alakalı da pek fazla birşey söylemek istemiyorum çünkü rezaletti herşey. Hayatımda ben bu kadar berbat bir parti görmedim benim için tek güzel yanı sevdiğim çok sayıda insanın orada olmasıydı ve edilen muhabbetlerdi..

Cumartesi günüm ise tam anlamı ile muhteşemdi. Öğlenden sonra kalkıp evde The Simpsons’ın birinci sezonundan itibaren izlemeye başladım sonra üstümü giyinip dışarı çıktım ve irem ile buluşup taximde gezinmeye başladık. ilk başta asmalı tarafına gittik ama heryer full olduğu için çıkıp balans’ın alt katına gittik biraz içtikten sonra baktık balans da alt katta canlı müzik yapan tipler bize göre değil geri çıktık, aldık biralarımızı içmeye başladık yollarda :) sonra yine asmalı tarafına gittik ve önce sokakta içmeye devam ederken Faces adlı mekana girdik. Mekan’ı ciddi anlamda çok beğendim, hem ortam olarak hem de müzik seçimleri olarak çok iyiydi. Bundan önce neden gitmediğime anlam veremedim. Bundan sonra sanırım dışarı çıktığımda gideceğim yerlerin başında geliyor.. Deli gibi dans ettik, içtik, eğlendik.. Ve neredeyse hiç uyumadan hala ayaktayım ve evde oturuyorum artık bu gece evden çıkmayı düşünmüyorum hatta erken yatıp, erken kalkıp yarın okula gitmeyi planlıyorum! =)

Son 3 günde süper insanlar ile tanıştık muhabbet ettik vs ama bende isim hafızası problemi yüzünden ne Friendfeedden ne de facebooktan kimseyi bulamıyorum.. Lütfen bu yazıyı okuyan ve benimle son 3 gün içinde tanışan insanlar beni bulun! =)

Paylaş/Kaydet

Filmden çıkışta Nilay ve Bora ile muhabbet ederken Nilay bir anda Kokoreç! diince hep beraber Şampiyon Kokoreçin yolunu tuttuk… Orada ufak bir atıştırmadan sonra biz İrem ile İrem’e paçanga böreği bulalım diyerek Taxime gitmeyi düşünüyorduk ki bir anda herşey değişti! İrem’in boşver Taximi Ortaköyü gel şuradan 2şer bira alalım da sahile gidelim demesi ile gece bizim için asıl o zaman başladı… Aldık biraları ve geçtik Beşiktaş sahile içmeye ve muhabbet etmeye başladık. Ama muhabbet dediğim de ağır muhabbet ikimiz de birbirimizin muhtemelen dünya üzerinde 3-5 arkadaşı dışında kimsenin bilmediği konulara girdik.. Sonra üşümeye başladık! Ne yapıcaz ya modunda dolanırken İrem’in şairler parkını bilmediğini duymamla bir anda Şairler parkına gittik. İşte orada İrem’in nasıl bir şiir manyağı olduğunu anladım, bir insan bütün heykellerin önünde saygı duruşuna geçer mi arkadaş! Her neyse orada da ustanın önündeki bankta oturduk ve yaklaşık 1-2 saat de orada muhabbet ettik.. (bu arada farkındaysanız hala paçanga böreği yiyemedik) Her neyse bir anda benim kaşıntım tuttu bu sefer Üsküdara gidelim muhabbeti yaptık ama baktık ki üsküdara gidemiyoruz Galata köprüsüne gidelim dedik! Yürüdük Galata’ya kadar ama o da ne! Köprüyü açmışlar! Bütün mekanlar kapalı! Eh napalım biz de karaköy sahilse oturup muhabbet etmeye devam ettik. Sonrasında yine üşüyünce Tophane’ye geçtik… İşte orada anladık ki saat 4ü geçmiş! Sabah olduğunda Gülhane parkına gidip orada gezelim derken bir anda fikir değiştirip Emirgan Sütiş’e gitmeye karar verdik ama önce İrem’in yurda uğraması üstüne kalın birşey giyinip bana da bir atkı alması gerekiyordu (bir kız nasıl kotu dışında bütün kıyafetlerini değiştirip dışarı çıkması yakşalık 3 dakika sürer? bana anlatın biriniz!) Her neyse başladık gene yürümeye (yok yok emirgana kadar değil) Beşiktaşa geldiğimizde hava aydınlanmıştı ve otobüsler çalışıyordu.. Bindik ilk gelene otobüse ve Emirganda indik bir güzel kahvaltımızı yaptık ve hala muhabbet ediyoruz yaklaşık 12 saat boyunca hiç susmadık zaten! Kahvaltıda da paçanga böreği yemedik belki ama patırmalı yumurta yedik! Ehehe! Nihayet pastırmaya kavuştuk yani! :) Sonrasında otobüse binip Beşiktaşa oradan da taxilere atlayıp ayrıldık.

Sonuç olarak çok uzun zamandan sonra hiç eğlenmediğim kadar eğlendiğim, mutlu olmadığım kadar mutlu olduğum bir gün geçirdim.. Bunu tekrarlamak lazım arada! Gecenin 12sinde İrem hadi çık dışarı gezelim diip 3lere kadar gezmek gibi deği çok daha farklı çok daha güzeldi..!

Bir insanı tanıdığım için bundan daha fazla mutlu olamazdım sanırım!

Paylaş/Kaydet

Neyse bu konu ile alakalı 2 şey daha anlatıcam birincisi Facebook uygulaması olan bir rakı masası mı ne uygulaması vardı. Ben ona çok sinir oluyordum rakı masası sanallaştırılmamalı gerçek sofralar, gerçek muhabbet olmalı… Rakı dediğin öyle sanaldan olabilicek birşey değil.. Oturup adam gibi içicen, muhabbetini edicen. Herşey gerçek olucak! Webcam karşısında karşılıklı içen insanları da o yüzden anlamıyorum. Yahu zaten hayatımıza internet çok fena girmiş durumda her işimizi internetten bilgisayar başında yapıyoruz. Barı bırakın da rakı masamız bozulmasın… Gidelim bir yere oturalım söyleyelim garsona donatsın masayı mezelerle, içelim rakılarımızı tokuşturalım kadehlerimizi. Daha güzeli var mı ? Bir de yanında fasıl olduğunu düşünün.. Daha ne istiyorsunuz ?

Bir diğer konu da rakı ile alakalı reklamları… Bu konuda cidden çok mutluyum özellikle Yeni Rakının bugüne kadar yaptığı bütün reklamları çok sevdim. Hele şu son Yeni İletişim Devi kampanyası kimin fikriyse cidden muhteşem olmuş. Tam da benim yukarıda bahsettiğim rakı için muhabbetinizi edin dünyayı kurtarın! kafasında bir reklam… Bu arada yeni iletişim devi kampanyası ile ilgili konuşmuşken sizlere de bir haber vereyim Yeni Rakı bir rakı masası kuruyor ve bloggerları davet ediyor blog yazısında “gerçek sofralar, gerçek muhabbet” yazısını geçiren ilk 100kişiyi de bu masaya davet ediyormuş… Benim bu yazıyı yazma fikrim bir süredir vardı hem arkadaşlara da cevap vermiş olurum mantığındaydım bu kampanyadan da haberim olduğu anda biraz beklettim. O yüzden şimdi yazdım hem bakarsınız ilk 100e girerim Yeni Rakı beni de masasına davet eder ;)
Detaylı bilgi için : http://www.yeniiletisimdevi.com/

Paylaş/Kaydet

İstanbul’u dinliyorum, kulaklarım Kapalı’da
Önce Alen bir es veriyor
Hızlı hızlı sallanıyor
Yumruklar, havalarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Taraftarın bazen duran kalp atışları
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim Kapalı’da

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim Kapalı’da
Kartallar geçiyor, derken
Yükseklerden, tek bir çığlık.
Halaylar çekiliyor kapalıda
Bir Kartal’ın topa değiyor ayakları
İstanbul’u dinliyorum, kulaklarım Kapalı’da

İstanbul’u dinliyorum, kulaklarım Kapalı’da
Coşku dolu Kapalı’da Çarşı
Cıvıl cıvıl yeni açık
Kanarya dolu kafes

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim Kapalı’da

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim Kapalı’da
Başımda alemin büyüğü olmanın sarhoşluğu
Boş icraatler ile kırılan umutlar
Dindirmiş şampiyonlukların uğultusunu içimde
İstanbul’u dinliyorum, kulaklarım kapalı’da

İstanbul’u dinliyorum, kulaklarım kapalı’da
Bir fenerli geçiyor kaldırımdan
Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar.
Bir şey düşüyor elinden yere
Bir atkı olmalı
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı’da

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı’da

Bir kartal kanat çırpıyor tribünlerinde
Yüreği sıcak mı, değil mi, biliyorum
Pençeleri kanlı mı, değil mi, biliyorum
Beyaz bir ay doğuyor Dolmabahçe’nin arkasından
Kanat çırpışından anlıyorum
Beşiktaş’ı dinliyorum.

Bu şiir Orhan Velinin affına sığınarak Kartalizma grubundan Ercan Erol tarafından yazılmıştır.

Paylaş/Kaydet

Olayın başlangıcı anladığımız kadarı ile iPhone Mod Brasil’den George Kharrat isimli şahısın GeoHot’a PS3 vermesi ve al bakalım bunu kırabilecek misin ? 1.5 yıl süren var demesi ile başlıyor ve kahramanımız(!) GeoHot 5 hafta içerisinde kırdığını açıklıyor (altında da gecikme için özür dilerim notu ile birlikte). Ama blogu okuduğumuz zaman işin böyle olmadığını anlıyoruz. Blogda GeoHot işlemciye ve belleğe ulaşıp kamut gönderebiliyor ve bu komutları çalıştırabiliyor ama asıl önemli nokta olan decryption anahtarı ile ilgili de korktuğu bir nokta var ki onun donanıma gömülü olması.. Asıl mesele ona ulaşıp ulaşamaması.. Eğer ona ulaşırsa sanırım gerçekten tamamen kırılmış olacak PS3. Şu an için belirli şeyler yapılabilir, PS3 Cafelerde tek oyun ile her PS3 de oynayabilmek gibi ama iso oyunları Blu-Ray’e yazdırıp oynamak zor gözüküyor.. (zaten şu anda Blu-Ray isolarını load edemiyoruz)

Ben bu haberi ilk duyduğum zaman acaba Sony yine satışların azalmasından dolayı ortaya bir dedikodu attı ve satışlarını arttırmaya mı çalışıyor diye düşünmüştüm ama öyle olmadığı ortaya çıktı. Yine de bu işin içinde Sony kanadının olduğunu düşünüyorum. Bu kırılma olayı sayesinde Sony çok daha fazla (belki bugüne kadar sattığından bile fazla) PS3 satabilir çünkü insanlar oyun oynamak istiyor. O sayede Sony de sağlam bir gelir elde etmiş olacak konsol satışından. Sony, Play Station satışlarında, daha çok konsoldan değil oyunlardan ve yazılımlardan para kazandığı söylense de, çok kısa bir süre içerisinde çok fazla konsol satması da iyi olur ki o kadar konsol satışı içinde alınan bütün oyunlar sahte olmaz.  Hiç yoksa alınan orjinal oyun sayısında %10luk artış olacağını tahmin ediyorum. Hepsinin dışında PS4 çalışmaları devam ederken PS3ün fazla satması onların da işine gelir. Çünkü piyasada yeni birşey çıktığı anda almak isteyen manyak bol… O sayede de PS4 çıkana kadar artı satış yaparlar…

Bu sebeple ben PS3 tamamen kırılırsa Sony onu kapatmak için uğraşmayacak diye düşünüyorum…

Paylaş/Kaydet