Kapalıyı Dinliyorum
- Ocak 28th, 2010
- Write comment
KAPALIYI DİNLİYORUM
İstanbul’u dinliyorum, kulaklarım Kapalı’da
Önce Alen bir es veriyor
Hızlı hızlı sallanıyor
Yumruklar, havalarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Taraftarın bazen duran kalp atışları
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim Kapalı’da
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim Kapalı’da
Kartallar geçiyor, derken
Yükseklerden, tek bir çığlık.
Halaylar çekiliyor kapalıda
Bir Kartal’ın topa değiyor ayakları
İstanbul’u dinliyorum, kulaklarım Kapalı’da Read more
Süper bir cuma gecesinden sonra, cumartesi günü öğlen kalkıp Beşiktaştali ofise doğru yola çıktım.. (bi bakarmısınız organizasyonuna katılamadığım için üzgünüm) Saat daha 14-15 olmasına rağmen semt tıklım tıklımdı.. Ofisteki işlerimi hallettikten sonra BKM’nin karşı sokağındaki Demlik Cafe’ye gittim ve tribünden arkadaşlarla oturup muhabbet etmeye başladık. O sırada biz hadi 2 bira kapıp Şairler Parkına gidip içelim diye düşünürke,n adadan arkadaşım Ari elinde 1 şişe viski ile gelince bir anda vazgeçtik ve viskilerimizi yudumlamya başladık. (not: normalde maçlardan önce iç içmem ama dün maçın çok stressli geçeceğini düşünüyordum ondan içip rahatlamak istemiştim) Viskilerimizi yudumlarken, aynı zamanda da yavaş yavaş maç havasına girip Fener’e giydirmeli bestelerimizi bağırıyorduk.. O sırada ceza alan arkadaşlarımızdan biri olan Sarı Emrah kendi kendine “Orda bir maç var uzakta görmesekde gidemesek de..” diye mırıldanmaya başlayınca ben gğlmekten yerlere yattım.. =) O arada 1-2 arkadaşın bilet sıkıntısı vardı sağı solu arayıp, sorup soruşturup onları hallettik. Sonra biz Murat abi ile stada doğru yol aldık.. Staddan içeri girerken sorun olmasın diye bir paket Vivident Delete’i ağzıma boşalttım resmen. 
Son günlerde bana yöneltilen bir soru bu “Beşiktaş’ta Neler Oluyor ?” tamam anlıyorum Beşiktaş ile alakalı bana soru sorulmasını, ama ben kongre üyesi bile değilim.. İşin tribünsel kısmını anlatırım o ayrı.. Ki bu yazıda da kendi bakış açımdan bunu anlatıcam. 
25.10.2009 tarihinde oynanan Fenerbahçe – Galatasaray derbisine çıkarken, Galatasaray’lı futbolcular muhtemelen artık şu 9 yıllık rezalete bir son verelim demişlerdir. İş futbola ve sahaya gelince ama hiç de öyle olmadı hatta tam tersi bence Fenerbahçe çok daha istekliydi maçı kazanma konusunda ve bence tamamen hak ederek kazandılar. Gerçi daha maçın başında Baros’un sakatlanıp, yerine Nonda denen, kendi etrafında dönmesi 10 dakikayı bulan futbolcunun girmesi Galatasaray açısından çok büyük dezavantajdı.. Onun dışında Galatasaraylıların aşırı motive olmaktan kaynaklanan stress ve 9 yıllık korkusu ile Fenerbbahçe’nin rahatlığı da Fenerbahçe açısından bir avantajdı. Maçın Şükrü Saraçoğlu Stadında olması zaten taraftar açısından Fenerbahçeye +1 ekliyor onun yanında bir de 9-10 yıllık psikolojik bir yanı var bu maçların.. Ki maç sonunda Sabri’nin ben o zamanlar paf takımındaydım demesi de Galatasaraylı futbolcuların kafasındaki korkuyu gösteriyor..